Hardwarewallet

Wat het is

Een hardwarewallet is een klein apparaat dat de privésleutels van cryptomunten bewaart. De sleutel wordt erop gemaakt en verlaat het apparaat in principe nooit. Wil de eigenaar iets versturen, dan gaat de transactie het apparaat in, wordt daar ondertekend, en komt alleen de handtekening er weer uit.

Het idee erachter is scheiding. De computer of telefoon waar de gebruiker op werkt is verbonden met internet en kan besmet zijn; het apparaat dat de sleutel bewaart is dat niet. Deze vorm van bewaren heet ook koude opslag, tegenover een wallet die permanent online staat.

Hoe het werkt

Bij ingebruikname toont het apparaat een reeks woorden: de herstelzin, waaruit alle sleutels afgeleid kunnen worden. Wie die reeks heeft, heeft de munten - ook zonder het apparaat. Daarom is die zin het echte geheim, en niet het kastje.

Een transactie ondertekenen vereist een fysieke handeling, meestal een druk op een knop, nadat het scherm het bedrag en de bestemming heeft getoond. Dat scherm is het tweede deel van de bescherming: kwaadaardige software op de computer kan een andere bestemming voorstellen, maar de gebruiker zou dat op het apparaat moeten zien.

Die bescherming heeft grenzen. Zij dekt een besmette computer af, niet een gebruiker die zelf tekent voor iets wat hij niet begrijpt, en niet een fout in het apparaat of in de software eromheen.

Waarom het in het nieuws komt

Hardwarewallets komen op twee manieren in het nieuws. De eerste is een kwetsbaarheid in het apparaat of in de bijbehorende programmatuur, waardoor sleutels alsnog te achterhalen zijn. Zulke incidenten treffen in één klap iedereen met hetzelfde model, en het geld staat juist bij deze gebruikers, want dit zijn de mensen die grotere bedragen zelf bewaren.

De tweede is het klantenbestand. Wie zo'n apparaat koopt, staat in een administratie als bezitter van cryptomunten, met adres en telefoonnummer erbij. Lekt die administratie, dan is dat een gerichte lijst voor oplichters, en dat leidt tot nepmails, nepbrieven en telefoontjes namens de fabrikant die vragen de herstelzin in te voeren. Geen enkele fabrikant vraagt daar ooit om.