Stablecoin

Wat het is

Een stablecoin is een cryptomunt die niet mag bewegen. Waar de koers van bitcoin op een dag tien procent kan zakken, is een stablecoin bedoeld om altijd ongeveer één dollar waard te zijn, of één euro.

De bekendste zijn USDT en USDC. Ze werken als cryptomunt - je stuurt ze van adres naar adres op een blockchain - maar rekenen als geld.

Hoe het werkt

De meeste stablecoins zijn een schuldbewijs. Een bedrijf neemt echte dollars in ontvangst, zet die op een bankrekening of in staatsobligaties, en geeft voor elk ontvangen bedrag een munt uit. Wie zijn munt inlevert, krijgt de dollar terug. De koers blijft stabiel zolang de markt gelooft dat die belofte klopt.

Dat model heeft een eigenschap die de rest van crypto niet heeft: er is een uitgever. Eén partij bepaalt wie munten kan gebruiken. Die partij kan een adres bevriezen, en dan is het saldo op dat adres niet meer te verplaatsen, door niemand.

Er bestaan ook stablecoins die geen bedrijf achter zich hebben en hun waarde proberen vast te houden met onderpand in andere cryptomunten. Die hebben geen knop om te bevriezen, maar ook geen bankrekening om op terug te vallen.

Waarom het in het nieuws komt

Wie crypto steelt, zit met een probleem: de opbrengst beweegt. Een buit van tachtig miljoen kan morgen zestig waard zijn. Daarom wordt gestolen geld vaak zo snel mogelijk omgewisseld naar een dollarmunt.

Dat maakt stablecoins de plek waar witwassen zichtbaar wordt, en tegelijk de plek waar het gestopt kan worden. Die bevriesknop is in de praktijk de enige noodrem die crypto kent: op verzoek van opsporingsdiensten zijn er honderden miljoenen aan adressen vastgezet.

Die knop is ook het bezwaar. Een munt die door één bedrijf kan worden uitgeschakeld, is precies wat crypto zou vervangen.

Is het verboden?

Nee, en sinds de Europese MiCA-verordening zijn ze uitdrukkelijk geregeld. Wie in de EU een stablecoin uitgeeft, heeft een vergunning nodig, moet de reserve aanhouden die hij belooft en moet daarover rapporteren. Aanbieders van cryptodiensten staan onder toezicht; in Nederland is dat bij De Nederlandsche Bank en de AFM belegd.

Het gebruik ervan is dus legaal. Wat met de munten gebeurt niet altijd: geld aannemen waarvan je weet dat het uit misdrijf komt, blijft witwassen, ongeacht welke munt het is.