Multisig
Bij een multisig-opzet is voor een transactie niet één handtekening nodig maar een minimum aantal uit een vaste groep sleutelhouders.
Wat het is
Bij een multisig-opzet is voor een transactie niet één handtekening nodig, maar een minimum aantal uit een vaste groep. Een opzet van drie uit vijf betekent dat vijf partijen een sleutel hebben en dat er drie moeten meetekenen voordat er iets kan worden verstuurd.
De bedoeling is dat één gestolen sleutel niet genoeg is, en dat één bestuurder er niet in zijn eentje vandoor kan gaan. Beurzen, bedrijven en projecten die geld van anderen beheren, gebruiken deze opzet daarom vrijwel altijd. Bij bruggen en zijketens heet de groep sleutelhouders vaak een federatie.
Hoe het werkt
De voorwaarde staat vastgelegd op de blockchain zelf: het adres accepteert alleen transacties met genoeg geldige handtekeningen. Dat is niet af te dwingen door een bedrijfsregel maar door het netwerk, en de tellerstand is voor iedereen zichtbaar. Wie het adres opzoekt in een verkenner, kan zien welke voorwaarde eraan hangt.
Twee keuzes bepalen hoe stevig dat is. De eerste is de drempel: hoog genoeg om diefstal te bemoeilijken, laag genoeg om te blijven werken als iemand onbereikbaar is of zijn sleutel kwijtraakt. De tweede is de spreiding. Vijf sleutels zijn alleen vijf sleutels als ze bij verschillende mensen liggen, op verschillende apparaten, in verschillende landen. Staan ze op dezelfde server, of tekent in de praktijk steeds hetzelfde groepje, dan is de opzet op papier verdeeld en in werkelijkheid niet.
Waarom het in het nieuws komt
Bij grote diefstallen gaat het opvallend vaak om zo'n opzet, en dan blijkt de spreiding tegen te vallen: sleutels op één plek, of één beheerder met toegang tot meerdere. Ook komt voor dat de sleutelhouders wel echt van elkaar gescheiden waren, maar allemaal dezelfde programmatuur gebruikten om te tekenen, waardoor één misleidend scherm hen allemaal hetzelfde liet goedkeuren.
Er is nog een reden dat deze opzet in het nieuws komt: hij maakt zichtbaar wie eigenlijk de macht heeft. Een netwerk dat zichzelf decentraal noemt maar waarvan de reserves aan een handvol sleutelhouders hangen, is dat op dat punt niet. Wie de drempel haalt, kan alles verplaatsen.
